“... θεόρατη ώστε να αφιερωθεί στη δύναμη και στην ομορφιά”

Στο ταξίδι για  
τη δύναμη επιστήμη 
και την ομορφιά τέχνη 
...

η ικανότητα της συνειδητοποίησης άνηκε και θα ανήκει στα χέρια λίγων 
εκείνων που κατέχουν μαζί τη γνώση του πεπρωμένου της γραφής 
του υπαρκτού προσώπου 

Η αμάθεια και η κλίση στα πάθη του ανθρώπινου μίσους για τον συνάνθρωπο φίλο 

της ζήλιας και του φθόνου
μόνο να σε απομακρύνουν μπορούν από την καθαρότητα του μυαλού 

εκείνου που μπορεί συνειδητά να δημιουργήσει 
ανατρέποντας το εκάστοτε σύστημα αυταπατών

Την ζήλια και τον φθόνο δεν κατείχα ποτέ μέσα στην ψυχή μου 
και τις στιγμές εκείνες που η προσπάθεια των άλλων να με υποβιβάσουν ήταν εμφανής κατάφερα να τις αποβάλω 
την ζήλια τεχνική την είδα δημιουργίας επιθυμιών 
και τον φθόνο σε “ταξικό” ή αντιφασιστικό (καλύτερα) “μίσος” τον μετέτρεψα
καθοδηγούμενη κατανοώντας το σύνολο 
των αριστερών και αναρχικών θεωρητικών πεποιθήσεων μου 

αφήνοντας τoν εαυτό μου έρμαιο άλλων παθών 
για όσα πόθησα 

Στο ταξίδι αυτό ... 

Η ουσία 
μέρος της συνειδητοποίησης 
αποτελεί 
Την κατέχεις; 

( Ημερομηνία Πρώτης Δημοσίευσης στο  http://e-kimolia.com/ :  1 week 2 hours ago, απο 9/7/ 2015 )

Άρθουρ Ρεμπώ. Μία εποχή στην κόλαση. Αποσπάσματα

    15/12/ 2009, Ιταλία, Ανκόνα 

 « … Ανακτήθηκε!! Τι;

Η Αιωνιότητα.

Είναι η θάλασσα π΄ αναμίχθηκε με ήλιο.
[...]

Έπρεπε να ταξιδέψω, για να διαλύσω τις συναγμένες στο νου μου γοητείες. Στη θάλασσα, που αγάπησα σαν να επρόκειτο να διώξει μακριά την ακαθαρσία μου, είδα τον σταυρό της παρηγοριάς ν’ αναδύεται. Καταδικασμένος κι απ΄ το ουράνιο τόξο. Η ευτυχία ήταν η μοίρα μου, η τύψη μου, το σκουλήκι μου: Η ζωή μου θα ήταν για πάντα θεόρατη ώστε να αφιερωθεί  στη δύναμη και στην ομορφιά.

Ευτυχία! ...

...........................................................................................................................................


Και στο μεταξύ, τούτη είναι η παραμονή. Ας καλωσορίσουμε κάθε εισροή ζωτικότητας και αληθινής ευαισθησίας. Και την αυγή, οπλισμένοι με φλογερή υπομονή σε μεγαλοπρεπείς πόλεις θα εισέλθουμε.»

……………………………………………………………………………………………...

«Τελικά, άρχισα να θεωρώ την αναταραχή του μυαλού μου ως ιερό πράγμα.»

Άρθουρ Ρεμπώ ή Ζαν-Νικολά-Αρτύρ Ρεμπώ.(1854 – 1891)
Γάλλος ποιητής .

( Ημερομηνία Πρώτης Δημοσίευσης στο  http://e-kimolia.com/ : 3 weeks 4 days ago από 17/6/ 2015 )

Για όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ

     29/4/ 2014, Πολυτεχνειούπολη

Για όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ

επικεφαλίδες
μυστικά περάσματα 
στα σύνορα των σκέψεων και των λογίων
διαμορφώσαμε

με συνειδητούς συνειρμούς
κτίσαμε κάστρα
πού μια στοά ρυάκι τα συνδέει
για να δούμε πως στα σταυροδρόμια αυτής
ο καθένας την δική του πορεία επιλέγει

κάποιες στιγμές μονάχος
ή με άλλους
αντικομφορμιστής δημιουργός για σύνολο  ὁμοίων

επιλέγει
για ό,τι έχει την τάση να μοιραστεί
για ό,τι έχει την τάση να κρύψει
ή για ό,τι θα ‘θελα να ανακαλύψει
στα μυστικά περάσματα των συνόρων


...


( Ημερομηνία Πρώτης Δημοσίευσης στο  http://e-kimolia.com/ : 1 day 28 mins ago, από 27/4/ 2015, 4:55 μ.μ. )

Θα υπάρχω για να σου θυμίζω όταν μπορώ κάτι απ’ ότι έχεις ξεχάσει

Θα υπάρχω για να σου θυμίζω όταν μπορώ κάτι απ’ ότι έχεις ξεχάσει
για να μην υποκύπτεις ποτέ στα κενά της μνήμης ή εκείνης της δηλής αδιαφορίας
θα εισέρχομαι στο υποσυνείδητο σου κι εσύ θα με ζητάς
ή θα εκλιπαρείς να φύγω

Ο εαυτός σου θα γίνομαι
ή κάτι που εσένα θα θυμίζει
Το παιδάκι που δεν βρήκε αγάπη
ή μια ζητιάνα
Ο υψηλός σου στόχος
Το μυστικό που δεν τόλμησες ποτέ να μου πεις
η αλληλεγγύη
ή το συναίσθημα που λείπει
όσα δεν μπορούσες να δεις
Ένα απόκρυφο βιβλίο
το όπλο που φοβήθηκες να πιάσεις
το κουστούμι που έπρεπε να φορέσεις
τα λογία που δεν έγραψες και θες να πεις
τα σύμβολά σου
οι εκφράσεις όσων αναζητάς
ο πόθος σου
ο έρωτας σαν φεύγω
και το αναπάντητο ερώτημα σου
για το ανικανοποίητο

ότι ξεχνάς

θα εισέρχομαι με μια αίσθηση ηλεκτρισμού
θα σε αφήνω να νιώθεις όσα εγώ ένιωθα
και  ύστερα άγγιγμα στην πλάτη θα γίνομαι
τρέμουλο, θα αρχίζω
το υστερικό σου γράμμα
για το τέλος

θάνατο εξτασιακό* θα σου θυμίζω, μα όταν τζούρα θα μου ζητάς
στα λόγια μου θα βρίσκεις άρνηση
δεν έμεινε πολύ, οι τελευταίες τζούρες είναι δικές μου
τζούρες από το θάνατο, καπνό θα αφήνω
να μυρίζεις

θα ‘μαι ότι επιθυμείς παράτολμα
μα δεν αντέχεις
μέρος από σένα θα θυμίζω για σένα  σαν κάτι από μένα
κι όσα είχαν κάποτε ειπωθεί
ολόγραμμα που σβήνει θα νομίζεις πως είμαι
κι όλο θα αλλάζω

ξεχνώντας σε στιγμιαία θα επανέρχομαι
για να είμαι «εγώ», όπως κι αν είμαι, για όσους αγάπησα, για όσους το θέλω
Θα τελειώνει η φιάλη
η λάμπα θα σβήνει
κι εσύ θα την κουνάς,
η παραίσθηση σου μην μείνει θα φοβάσαι,
μήπως γυρίσει το φως

και ύστερα παιχνίδι θα γίνομαι
θεωρία με πράξη
για να μου κρύβεσαι
το σκιάχτρο για τα κοράκια
ο κηπουρός
«ναρκοθαύτης»
ότι αγάπησες, κάτι απ’ ότι μισείς
ότι σε τροφοδοτεί
ότι σε έμαθαν για να αδιαφορείς
ενδιαφέρον θα δείχνω
θα με φοβάσαι
ή μαζί μου θα ‘ρχεσαι για ότι θυμάσαι

και
στο τέλος θα σε αφήνω 

θα καταλάβεις

ποτέ δεν μπορούσαμε να είμαστε κάτι ο ένας από τον άλλον
κι εγώ ποτέ κτίσμα δικό τους
για να σου θυμίζω ότι έχεις ξεχάσει

θα καταλάβεις πως δεν το ‘χες ξεχάσει ποτέ,
εκεί ήταν

στους απόκρυφους συνειρμούς καθώς τους έχτιζα

θα είμαι ότι νομίζεις πως ανατρέπεις
μα ποτέ δεν μπορείς …

γιατί κάτι από το άπειρο τώρα θα μένω …


*ενταξιακό

( Ημερομηνία Πρώτης δημοσίευσης στο e- kimolia : 1 week 1 day ago, από 10/4/ 2015 )

Αν ήθελες κάτι να μου πεις θα μου το ‘λεγες

Αν ήθελες κάτι να μου πεις θα μου το έλεγες
αν ήθελες κάτι να μου πεις
δεν θα με ξεχνούσες αυτές τις όμορφες μέρες του αποχωρισμού
αν ήθελες κάτι να μου πεις
θα μου φώναζες «βαρέθηκα να παίζω κρυφτό»
μα εσύ προτίμησες να διατάξεις την αυταπάτη σου σε ένα χαμένο παιχνίδι καταξιωμένων φευγάτων κόσμων
προτίμησες να γυρίσεις εκεί που ξεκίνησες
προτίμησες να βρεθείς στο τέρμα της αρχής και να δημιουργήσεις ένα νέο τέλος
εσύ,
αν ήθελες κάτι να μου πεις
δεν θα σώπαινες μέσα στο μυαλό μου
επιτρέποντας σε ξένες φωνές να εισχωρήσουν
αν ήθελες κάτι να μου πεις, θα μιλούσες και στους έξω
αλήθεια είναι
θα μιλούσες και σε αυτούς
πιο καθαρά απ’ ότι τους αφήνεις να νιώσουν
αν ήθελες κάτι να μου πεις
θα το χες πει ήδη
το μονό που θυμάμαι από σένα
είναι πως εκείνη την μέρα μου χες φωνάξει θα γυρίσω
για να τρέξουμε μαζί ως το νέο ταξίδι με μια Ιθάκη
γιατί, τελικά, καταλάβαμε η Ιθάκη τι σημαίνει, σωστά;
σωστά!
αν ήθελες κάτι να μου πεις δεν θα μου χάριζες το πιο κρύο σου ανέκδοτο
θα έπαιζες με εκείνα τα παιδικά παιχνίδια μας
όπως τότε, σαν το ξημέρωμα της νύχτας που δεν τελείωσε πότε
αν ήθελες κάτι να μου πεις,
δεν θα πίστευες σε εκείνο το ψέμα που σου πούλησαν και θέλησες να φύγεις
αν ήθελες κάτι να μου πεις θα τραγουδούσες
δεν θα 'λεγες πως σου έμαθαν να ‘σαι χαμαιλέον
αφομοιώνεις την προσωπικότητα των άλλων
Ψέματα!
αν ήθελες κάτι να μου πεις, θα το ‘λεγες
αν μιλούσες θα μπορούσες να τους πεις πως είμαι η αλήθεια σου
και εσύ η δική μου
αν ήθελες κάτι να πεις, θα μίλαγες φωνάζοντας πως είμαστε αλήθεια
πως δεν γινόμαστε
άπλα αυτό μας βγαίνει
αν ήθελες κάτι να μου πεις θα καταλάβαινες πως εγώ είμαι εγώ
και εσύ είσαι στο εγώ μου
αν ήθελες κάτι να μου πεις δεν θα σώπαινες
αν ήθελες κάτι να τους πεις δεν θα σώπαινες
μα η σιωπή σου
δημιούργησε τη δική μου
και έτσι πάντα σαν ένα εσύ οδηγείς εμένα,
εγώ οδηγώ εσένα
Όταν θες κάτι να πεις , μάθε να το λες
πάψε σαν φυγάς, μέρος ξεχασμένης πτυχής να υπάρχεις
Οι πόλοι ενός μαγνήτη έλκουν
άλλα όχι ο ένας των άλλων.
Τελικά, ακόμα, και αν ήθελες κάτι να πεις το κράτησες
και αυτό, ίσως, δεν είναι πάντα για καλό μας
ίσως, και να 'ναι
Ανεξάρτητες και εξαρτημένες περιπτώσεις.



Αν θέλησες κάτι να μου πεις θα το ούρλιαζες
Έτσι, είναι!
Πότε δεν είναι αργά
αν θέλεις κάτι να μου πεις μίλα!
ο χρόνος τελείωσε!

...




( Δημοσιευμένο «πρωτύτερα» στο αναγραφόμενο παρακάτω blogg μου, http://seravnoleva.blogspot.gr )

( Ημερομηνία Πρώτης δημοσίευσης στο e- kimolia : 1 week 1 day ago, από 10/ 4/ 2015  )

Ευχαριστώ. Συγνώμη. Κι ένα κίνητρο

Ευχαριστώ, συγνώμη, κι ένα κίνητρο!

Στην «πιάτσα» κυκλοφορεί μια φράση, όλοι τη ξέρουν μου είπαν
- «από τότε που εμφανίστηκε το συγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο» -
(Τι εννοεί;)

Χρόνια τώρα άνθρωποι νωχελικοί ή χαρούμενοι φαινομενικά κυκλοφορούν στους δρόμους
έχοντας και  μια, ακόμη,  ανάγκη
εκείνη που δεν τους άφησε κραυγή
Το συγγνώμη να ακούσουν, ή το ευχαριστώ,
γιατί «η ζωή δεν είναι δίκαιη για όλους»
ή γιατί η δύναμη της επίδρασης των δύο αυτών λέξεων μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη
«Ευχαριστώ για όλα.»
«Συγνώμη …»,
μαζί με ότι συνειδητά υποκύψει στην πραγματικότητα τους
Αν άξιζαν το «συγνώμη» ή το «ευχαριστώ»
δεν το ‘ξεραν πάντα
και στην τελική ποιος θα μας πει τι αξίζει;

Το συγγνώμη και το ευχαριστώ …
δυο λέξεις μπορούν να αλλάξουν;

Χρειαζόμαστε ώρες, ώρες να ακούμε το «ευχαριστώ πολύ»
το ευχαριστώ μιας μηχανής
της μηχανής με τα τυπωμένα εισιτήρια των δραστηριοτήτων μας
…

Πως αισθάνεσαι όταν λαμβάνεις το «ευχαριστώ»;  
Πως όταν αποδίδεις το «συγγνώμη»;
Άλλαξες;
Τι θα γινόταν αν η συνήθεια ή αδιαφορία δεν διέφθειρε
ή δεν καθαιρούσε την άξια ενός «ευχαριστώ» ή ενός «συγνώμη»;

Θα μπορούσες να βαδίζεις ασύνδετα και να αναζητάς για πάντα κάτι,
ή των αναπάντητων ερωτημάτων την απάντηση να βρίσκεις.
Καθώς όμως επιβιώνεις στο «χοιροστάσιο»,
- αν ονομάσουμε «χοιροστάσιο» την δεδομένη στιγμή -
αντιλαμβάνεσαι την αναγκαιότητα του κινήτρου ή της παρότρυνσης 
Έτσι, ξεκινάς για να βρεις το κίνητρο που θα σε ωθήσει
Το κίνητρο ιδέα
Το κίνητρο σκοπό
Το κίνητρο στόχος
Το κίνητρο ανάγκη
Το κίνητρο όνειρα
Το κίνητρο ικανοποίηση
Το κίνητρο πεποιθήσεις
Το κίνητρο εαυτός
Το κίνητρο …
Το κίνητρο Άνθρωπος

Ένα μικρό έστω κίνητρο για να κινητοποιηθείς ή για να δράσεις
ένα κίνητρο για να θυμάσαι ή να ξεχνάς

Το βρήκες;

Ή μήπως η κατανόηση της αναγκαιότητας ή της αναζήτησης κίνητρου σε απώθησε από το ίδιο;
Υπάρχουν φορές, που όταν συνειδητοποιείς πόσο ανάγκη έχεις ένα κίνητρο
στην ανιδιοτέλεια
παύεις να λειτουργείς με την ευθυμία του κινήτρου
και το απαξιώνεις 
γιατί ξέρεις ότι δε διώκεσαι για μη ποινικό αδίκημα

Επιμένεις, μα όταν βρίσκεις κάτι χαμένο, το αφήνεις στο ίδιο σημείο ή επιλέγεις να το τοποθετήσεις στο κουτί των απολεσθέντων
κι αν περάσουν χρόνια, αν δεν έρθει κανείς να το παραλάβει
το χρησιμοποιείς λίγο ή το ξανά χτίζεις αν χρειάζεται...
για να μην ξεχαστεί...
Βεβαία, κάποιες φορές, το κρατάς από την αρχή δικό σου...
Φαινόταν ότι δεν θα το θελε κανείς μάλλον πίσω... Θα έπαιρνε καινούριο!

Επιλέγεις να ονομάζεσαι συνείδηση - μέρος της μάλλον -.

Μαθαίνεις να λες ευχαριστώ, συγνώμη
Κερδίζεις όταν τα λαμβάνεις την ώρα του λάθους
- τι είναι το λάθος; απάντηση άλλη στιγμή -
Σκέψου…
πως αισθάνεσαι;
πως αισθάνονται;
συνυπάρχοντας μέσα σε χρονικά ενσύρματες εντολές

…

( Ημερομηνία Πρώτης δημοσίευσης στο e- kimolia : 3 weeks and 20 hour ago,  πριν απο 16/ 3/2 015)

συνειδητά μας έκτισαν, δεδομένα

Αποφάσισ - α

Αποφάσισ- ες

Αποφάσισ- ε

Αποφασίσ- ατε

Αποφασίσ- αμε

Αποφάσισ- αν

να …


Αλλάζει η κατάληξη, όσο αλλα_ ζουν πρόσωπα

«Οι αποφάσεις δεν αλλάζουν», γράφτηκε μ_άλλον

Ενεργητικό ρήμα, κι όμως δεν έπραξα τίποτα
έπραξ- αν

… για να διακριβώνουμε άμεσα κάθε ισχύ του καινούριου

… συνειδητά μας έκτισαν δεδομένα

Αλλάζουν;

(

( Ημερομηνία Πρώτης δημοσίευσης στο e- kimolia : 1 month and 4 days ago,  πριν απο 16/ 3/ 2015)

 )